IS AM ARE TV

รายการ เป็น อยู่ คือ
ตอน เป็นเด็กด้วยหัวใจ เป็นผู่ใหญ่ด้วยนิทาน











บ่ายที่สดใสวันหนึ่ง ขณะที่กำลังเล่นซ่อนแอบกับท่านประธาน โทรศัพท์ดังขึ้น เสียงปลายสายทำให้เรารู้สึกตื่นเต้น แปลกใจ ประหลาดใจ 
ตกใจ หลากหลายอารมณ์มาก ที่น่าดีใจไปกว่านั้น คือได้รู้จักกับทีมงานรายการ เป็น อยู่ คือ 
พี่เอ๋ย วินัย สัตตะรุจาวงษ์ เป็นผู้กำกับภาพที่ไม่ใช่แค่กำกับภาพ เหมือนวาดรูปที่เคลื่อนไหวได้ 
พี่นก พรนภา อนะหันลิไพบูลย์ เป็นผู้ดูแลการผลิตที่เหมือนจะดูแลทุกคนด้วย 
พี่มนูญ ทองนพรัตน์ เป็นผู้สร้างสรรค์รายการที่สร้างสรรค์มาก 
รวมถึงคุณนา ญารินดา บุญนาค พิธีกรที่น่ารักมากๆ



พี่เอ๋ย เป็นผู้กำกับภาพที่เรียบง่าย มาในชุดเสื้อยืดสีดำเรียบ กางเกงสีเหมือนลมในฤดูร้อนตอนบ่ายแก่ๆ (ถ้าจำไม่ผิด) พี่เอ๋ยมีวิธีการทำงานที่ธรรมชาติ แสงธรรมชาติ คิดและออกแบบภาพในหัวตลอดเวลา ไม่ต้องการการ set ที่ทาง ย้ายของ ตกแต่งสถานที่ เราแต่งตัวยังไงก็เป็นอย่างนั้น ไม่จำเป็นต้องทำไรเพิ่มเติม อยู่อย่างไรก็เป็นอย่างนั้น ห้องเราเล็ก พี่เอ๋ยพูดอย่างใจเย็นว่างั้นต้องถ่ายให้กว้าง ตอนนั้น ในความคิดของเราคือ แย่แล้วล่ะ พี่เค้าจะทำงานยากไหม แต่พี่เอ๋ยก็ถ่ายภาพจากความคิดไปเรื่อยๆ เหมือนถ่ายไปด้วยความสบายๆ ดูเหมือนง่าย เราว่ามันคงไม่ง่ายอย่างที่ตาเห็น พี่เอ๋ยเต็มไปด้วยพลังงานบวก และทำทุกสิ่งได้อย่างเป็นธรรมชาติจริงๆ (แม้แต่ก๋วยเตี๋ยวก็ไม่ปรุงรสเลย)



คุณนา แพ้แมว! อยู่ดีๆท่านประธานเอาหัวไปถูไถเท้าของคุณนา คุณนาก็น่ารักมาก นั่งนิ่งๆ ไม่ว่าอะไร เรามารู้ทีหลังว่าแพ้แมว!! =_=! จ๊ากก! ถ้าอาการแพ้กำเริบจนจามไม่หยุดคงแย่แน่ๆ จะรีบเอาออกไป คุณนาก็น่ารักมาก บอกว่าไม่เป็นไร เกรงใจจริงๆ โชคดีที่ไม่เกิดอาการขึ้น คุณนาเป็นคนตัวสูง (เอ เราเป็นคนตัวเล็กมากเองต่ะหากล่ะ) และยังน่ารักเหมือนกับที่เห็นใน MV อีกด้วย เราเองก็ตัวเล็กเกินกว่าที่จะยืนคู่กับคุณนา ^^! พี่เอ๋ยเลยต้องหาวิธีถ่ายในรูปแบบอื่น พี่เอ๋ยคงมีภาพอยู่ในหัวอีกเช่นเคย ทำให้เราไม่รู้สึกว่าเป็นปัญหาเลย ขนาดตอนจะกลับ ยังมาขอบคุณเรา แบบขอบคุณจริงๆ เราก็ต้องขอขอบคุณจริงๆ ที่ไม่เกิดอาการแพ้ท่านประธาน เหะ เหะ



พี่นก เป็นผู้หญิงที่ดูใจเย็นน่ารัก พยายามทำให้ทุกคนสบายๆ เหมือนจะไม่ได้ทำอะไรมาก แต่เราก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกและพลังงานดีที่พี่นกส่งมา เราเห็นพี่นกคอยดูแลเรื่องเสียงและทุกสิ่ง นี่ละมั้งที่ทำให้พี่นกเป็นคนพูดเสียงเบา เราเลยต้องเสียงเบาไปด้วย พี่นกยังคอยช่วยเหลือและดูแลโน่นนี่ตลอดเวลา เพราะพี่นกใจดีและเรียบง่ายนี่ละ ไม่ยอมบอกว่าชอบกินกาแฟเย็น พี่บอมบ์ก็ชงกาแฟร้อนให้ตลอด (ถ้าแวะมาอีกจะชงกาแฟเย็นให้นะคะ) การ เป็น ของพี่นกจริงๆ มันสบายและไหลลื่นทำให้รู้สึกผ่อนคลายไปด้วย ทั้งๆ ที่พี่นกไม่ค่อยได้นอน พี่นกเล่าให้ฟังว่า งานของพี่นก บางทีต้องไปดูตัดต่อดึกๆ ติดกันหลายคืน แต่ยังดูสดใสร่าเริงตลอดเวลา แม้แต่เวลาหาว ^^ พี่นกตั้งใจฟังทุกครั้งเวลาเราตอบคำถามทุกคำถาม ให้เกียรติและสนใจเรื่องราวของเราอย่างจริงจังตั้งใจผ่านดวงตาคู่นั้น ทำให้เรารู้สึกว่า นี่ละมั้งการทำสิ่งที่รัก มันจริงใจและเป็นง่ายๆ แค่นี้เอง



พี่มนูญ เป็นคนตัวสูงใหญ่เหมือน คุณจัมโบ้ (เพื่อนของพ่อ YOTSUBA) ในการ์ตูนเรื่อง YOTSUBA คุณจัมโบ้ มีบุคลิกตัวใหญ่น่ากลัวแต่จริงแล้วใจดี YOTSUBA ก็จะชอบคุณจัมโบ้เป็นพิเศษ ท่านประธานไข่เจียวคงจะติดใจพี่มนูญเป็นพิเศษเช่นกัน ปกติจะไม่เข้ามาหาคนแปลกหน้า หรือคนหน้าแปลก กลิ่นไม่คุ้นเคยนี่จะวิ่งหนีไปหลบ ยิ่งผู้ชายก็จะยิ่งกลัว แต่กับพี่มนูญ ท่านประธานไม่กลัว แถมเดินเข้าหาตลอดเวลา ปกติจะกลัวและไม่ยอมลงไปชั้นล่างเลย ตอนที่พี่มนูญนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าวชั้นล่าง ทั่นก็ตรงดิ่งเข้าไปทักทายพี่มนูญ โดยส่งเสียง ม๊าว เหมือนตั้งคำถามด้วยว่า สวัสดีค่ะ คุณตัวใหญ่นี่ใครคะ มาทำไมกัน มาทำอะไร จะนอนค้างรึเปล่า จะแย่งปลาเก๋ากับที่นอนของเราไม๊ แล้วเมื่อไหร่จะกลับล่ะคะ ถามไม่หยุด จนเราต้องคอยตอบคำถาม แหะ แหะ  ^^!



ส่วนพี่มนูญเอง ก็มีคำถามที่เราเองก็คิดไม่ถึง ส่งคำถามมาทำให้เรารู้สึกว่า นี่เราทำอะไรที่มีประโยชน์ขนาดนี้เลยหรือ นี่มันมีมุมให้คิดไปได้อย่างนั้นเลยเหรอ ไม่เคยนึกมาก่อนเลย ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้เราได้เห็นตัวเองจากมุมมองของคนอื่น ทุกคำถามมีการค้นคว้าข้อมูล ผ่านความคิดไตร่ตรอง มันลึกซึ้งจนเราเองก็นึกไม่ถึง ทำให้เรามองกลับไป เราทึ่งกับวิธีคิด การนำเสนอ และรูปแบบของรายการ ช่างแสดงตัวตนของรายการออกมาได้ชัดเจนและเป็นจริง นี่สินะที่เขาเรียกว่าผู้สร้างสรรค์ 


ไม่คิดเลยว่า สิ่งที่ทำอยู่จะน่าสนใจและมีประโยชน์มากพอ เพราะเรารู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นคนตัวเล็กๆ ซะเหลือเกิน พี่เอ๋ยพี่นกต้องคอยบอกว่าเป็นประโยชน์นะ เราเป็นคนพูดไม่เก่ง นอกจากพูดไม่เก่งแล้วยังจะพูดไม่รู้เรื่องด้วย ส่วนใหญ่จะคิดเองเออเองอยู่ในหัว แล้วก็พูดออกมาส่วนหนึ่ง ทำให้คนฟังก็จะมึนๆ งงๆ กับเรื่องราวที่เราพยายามจะสื่อสาร แต่พี่ๆ ทุกคนก็ให้กำลังใจและอดทน

รู้สึกทึ่งพี่ๆ มากกว่า ที่ตั้งใจ และ เป็น อย่างนั้นจริงๆ บุคลิกของรายการ เป็น อยู่ คือ ที่เราเห็น กับตัวจริงของทีมงานที่ เป็น มัน คือเช่นนั้นจริงๆ เบื้องหน้า กับเบื้องหลัง เป็น อยู่ คือ ไม่ต่างกันเลย



จริงแล้ว เราได้ดูรายการ เป็น อยู่ คือ ตอนที่นำเสนอเรื่องราวการทำงานของ พี่เอ๋ย พี่นก พี่มนูญ และคุณนา แค่นี้ก็ประทับใจที่สุดแล้ว 
ขอขอบคุณพี่ๆและทีมงานทุกคนมากๆค่ะ ที่มาตั้งคำถามให้เราได้ค้นหาคำตอบ เพราะหลายคำถาม เราไม่เคยหาคำตอบเลย 
เราทำไปโดยสัญชาติญาณ ประสบการณ์ที่สะสมมา พอต้องมาตอบ ทำให้ได้รู้ศักยภาพของตัวเองว่า มันเป็นแบบนี้เอง
เราถามพี่เอ๋ยว่า ทำงานแบบนี้ต้องมียากบ้างง่ายบ้าง เคยมีตอนที่ทำให้ต้องเหนื่อยที่สุดไหม (^^! )
พี่เอ๋ยตอบว่า 
มันก็เหนื่อยนะ แต่ไม่หนัก เพราะทุกคนที่เราไปทำ คือคนที่เติบโตทางความคิดแล้วทั้งนั้น...”


ขอบคุณทุกสิ่งอย่าง ที่ทำให้เราได้รู้จักกับพี่เอ๋ย พี่นก พี่มนูญ คุณนาและทีมงานรายการ เป็น อยู่ คือ
ไปรู้ในสิ่งที่เขาเป็น ไปเห็นในสิ่งที่เขาอยู่ ไปดูว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริงของคนคนนึง 
(ถึงแม้ว่าจะพบกันเพียงแค่ 2 วันเท่านั้น) ขอบคุณจริงๆ ค่ะ



: ขอบันทึกไว้ เพื่อแทนความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อกัน ในวันนึงข้างหน้า เราอาจจะลืมรายละเอียดไปแล้ว และอาจไม่เจอกันอีก แต่ความทรงจำดีๆ ความรู้สึก และบรรยากาศของความสุข ยังคงอบอวลอยู่ในใจเราตลอดไป


ติดตามหนังสือของพี่ มนูญ ทองนพรัตน์ เป็นเรื่องราวของการอยู่อย่างมีความสุข เป็นหนังสือน่าอ่านน่าเก็บอีกเล่มนึงในบ้านเลยค่ะ  (อ้อ มีเล่ม 2 แล้วนะคะ) ^^
ขอบคุณที่ติดตาม ขอให้มีความสุขค่ะ




ประทับใจและขอบคุณมากๆค่ะ
อ้อย บอมบ์ และท่านประธาน

No comments:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...