だれのあしあと (รอยเท้าของใคร)

ผู้ประพันธ์  accototo 

เมื่อหนูตัวหนึ่งสงสัยว่านี่คือรอยเท้าของใคร เรื่องราวน่ารักจึงเกิดขึ้น พร้อมกับการพาเด็กๆไปค้นหาคำตอบ 

หนังสือภาพของญี่ปุ่นส่วนใหญ่เท่าที่สังเกต จะไม่มีเลขหน้า เนื่องจากเป็นหนังสือเด็กเล็ก อาจไม่จำเป็นมากนัก 
ใส่ไปอาจจะรบกวนภาพได้ เพราะเด็กจะมองเป็นภาพทั้งหมดแม้แต่ในจุดเล็กๆ อย่างเลขหน้า
การเลือกใส่ หรือไม่ใส่เลขหน้า จึงมีความสำคัญไม่น้อยเลย สำหรับหนังสือภาพสำหรับเด็ก

หนังสือภาพเล่มนี้ คุยกับเด็กผ่านดวงตาสีดำ เมื่อเด็กๆ ดูภาพในแต่ละหน้า 
จะพบกับดวงตาสีดำที่กลอกกลิ้งไปมา บอกทิศทางและเรื่องราวของสัตว์แต่ละตัว
ว่ากำลังมองไปทางไหน หรือสนใจอะไรอยู่

มีการดำเนินเรื่องจากซ้ายไปขวา หมายถึง การไปข้างหน้า

มุมมองของภาพเรียบง่าย เป็นมุมเดียว สะอาดสะอ้าน เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน และคุยกับเด็กได้ชัดเจน 
ตัวหนังสือน้อย ดูแต่ภาพก็เข้าใจเรื่องราวได้ง่าย
มีการเพิ่มสัตว์เข้ามาทีละหน้า ทีละตัว 
ได้เรียนรู้เรื่องจำนวนนับ ลักษณะของสัตว์แต่ละชนิด รวมถึงรอยเท้าด้วย

มีลักษณะของสัตว์ที่ชัดเจน ถึงแม้จะคลี่คลายและตัดทอนบ้าง แต่ยังคงรูปร่างไว้ 
ไม่เละเทะจนดูไม่ออกว่าคือสัตว์ชนิดไหน

กว่าจะมาเป็นหนังสือภาพสักเล่ม ต้องผ่านกระบวนการทางความคิดมากมาย
กว่าจะได้เห็นความเรียบง่าย และน่ารักอย่างเล่มนี้

Comments

aim.mo said…
คนวาดใช้สีสวยจัง

สีแต่ละสี (เฉดของมันอ่ะค่ะ) มีความสัมพันธ์กับช่วงวัยเด็กไหมคะอ้อยซัง อย่างเช่น วัยเด็กเล็กน่าจะใช้โทนสดใส ถ้าสีโทนพาสเทลมาก สายตาเด็กก็ยังแยกไม่ได้...ทำนองนี้อ่ะค่ะ
อ่า เอ็มโม่ช่างสังเกตดีมากเลยล่ะ ใช่แล้วจ้า โทนสีมีความสำคัญมาก บางครั้ง ยิ่งเด็กเล็กมากๆ ใช้แค่สีขาว ดำ ก็พอ โตหน่อยก็ใช้สีสดใสได้ ส่วนสีพาสเทล อันนี้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์และรสนิยมของพ่อแม่ที่จะสอนด้วย หมายถึงเปิดหนังสือให้เค้าดูบ่อยๆ เขาจะคล้อยตามพ่อแม่จ้ะ โห ตอบยาวเลย แบบอยากบอกอ่ะ แฮ่ๆ ไม่ค่อยมีใครถาม ^^!