THE SNOW DAY

by : KOMAKO SAKAI 
หนังสือภาพของนักประพันธ์คนนี้ ถ้าเริ่มดูจากหน้าปก เราจะพบความเศร้าของเด็กคนหนึ่ง
ที่ดูเหมือนว่าจะไม่รับรู้เร่ืองราวอะไรในชีวิต แต่เหมือนจะบอกว่า จริงๆ แล้วเป็นความเศร้าของแม่มากกว่า เพียงแต่พูดผ่านเด็ก 
ใช้ภาพเด็กแทนคำพูดจากใจแม่ เด็กรู้นะ ผู้ใหญ่นั่นแหละ ที่ไม่รู้ว่าเด็กรู้ มักจะแยกเด็กออกไป นี่เร่ื่องของเด็ก นี่เรื่องของผู้ใหญ่ 
เพียงแต่เด็กไม่สามารถสื่อสาร หรือเรียบเรียงออกมาเป็นคำพูดได้เท่านั้น

ใช้สีไม่กี่สี เทา ดำ เหลือง  เป็นเชิงสัญลักษณ์ ตั้งแต่ชื่อเร่ืองที่บอกว่า เป็นวันหิมะ แต่ทำไมกลับไม่รู้สึกถึงหิมะเลย แต่กลับรู้สึกถึงใจที่หนาวเหน็บของครอบครัวหนึ่ง และเท่าที่สังเกต จะมีการหลบตาตลอดเล่ม ไม่คุยกับเราตรงๆ ไม่เปิดเผย คิดว่าเรื่องในครอบครัวเป็นเรื่องที่ไม่ควรบอกให้คนนอกฟัง 

ดูแล้วก็ยังรับรู้ได้ว่า ผู้ประพันธ์แอบคุยกับเรา พยายามบอกเล่าเร่ืองราวของชีวิตครอบครัวว่า คุณแม่ญี่ปุ่นยังคงเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเหมือนเคย

นิทานภาพเล่มนี้ ให้อะไรมากกว่าที่คิด นอกจากได้ดูภาพสวยๆแล้ว ยังแฝงสัญลักษณ์มากมาย ขึ้นอยู่ที่ใครจะตีความอย่างไรเท่านั้นเอง 
 




Comments

aim.mo said…
"คุณแม่ญี่ปุ่นยังคงเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเหมือนเคย" ประโยคนี้กับภาพในหนังสือทำให้เศร้าจัง

แต่ก่อน เวลาเห็นภาพคุณนายชาวญี่ปุ่นมาช็อปปิ้งที่อิเซตัน พาลูกมาร้านคิโนะฯ...เอ็มก็เคยนึกถึงหัวอกเค้านะอ้อยซัง...ว่าการที่ต้องทำหน้าที่แบบนี้คนเดียวมันรู้สึกยังไงน้า

โชคดีที่หลายครอบครัวก็ไม่ได้เป็นแบบในหนังสือภาพ (แต่ครอบครัวนายญี่ปุ่นเราละ ใช่เลย)
อาจจะเป็นความรู้สึกของผู้ประพันธ์ก็ได้นะที่ถ่ายทอดออกมาจากสิ่งที่เขาพบเจอ ^^
ขอให้ค่อยๆลดน้อยลง เด็กๆจะได้ร่าเริงเบิกบานกันเยอะๆ